Paweł Kaniuk – fotozapiski

Dziś zamiast słów – zdjęcia. Pełny materiał – jak obiecałem. Zasługuje na to. Wspaniała Para, niezwykłe miejsce, radośni goście, rewelacyjna oprawa. Czego chcieć więcej… Mam nadzieję do zobaczenia na następnym podobnym ślubie – kawalerów i panienek było sporo, a wolnych terminów w przyszłym roku też kilka się znajdzie

 

Najpierw przywitały mnie bizony

Potem lama puściła do mnie oko i już wiedziałem, że ten dzień będzie niezwykły.

Gdy zobaczyłem Pałac w Kurozwękach, moja wyobraźnia zaczęła pracować na wyższych obrotach snując marzenia o niezwykłej parze i niezwykłych zdjęciach.

i gdy zobaczyłem Ingrid…

i spotkałem po raz pierwszy Wojciecha wiedziałem, że się nie zawiodę.

Wszystko było wyjątkowe: zjawiskowe miejsce, dojrzała i kochająca się para, Pastor z dalekiego kraju, wzruszające nabożeństwo z muzyką fortepianową w tle, niespotykane na polskich przyjęciach przemówienia i podziękowania, DJ i wodzirej najwyższej klasy i zabawa do białego rana!

Dziś tylko smaczek na zaostrzenie apetytu, bo inne materiały jeszcze czekają w kolejce, ale już niedługo większa odsłona.

 

Najpierw z Michałem przejechaliśmy pół Polski załatwiając różne ważne sprawy, zanim dotarliśmy do Warszawy. Tam Natalia kończyła prace wykończeniowe przy swojej sukni ślubnej. Gdy już mogliśmy się wszyscy spotkać załapaliśmy się jedynie na ostatnie promienie zachodzącego słońca. Ale złapaliśmy je! 

Oczywiście na początku było wielkie skrępowanie i oswajanie z obiektywem, ale z minuty na minutę zmieniało się to w zaufanie do fotografa i coraz większą swobodę. Może dlatego pod koniec sesji zrobiliśmy najlepsze zdjęcia.

Młodym spodobała się koncepcja udekorowania sali weselnej zdjęciami z tej sesji (pierwszy raz zobaczyłem to u Moniki i Konrada Wasylewskich – dzięki za świetny pomysł). Jak to wyszło i co się stanie ze zdjęciami pokażę w następnej odsłonie. A na dziś koniec gadania – czas na zdjęcia i spokojny, regenerujący sen przed jutrzejszym reportażem!

 

Kolejna, przemiła sesja ciążowa w domowych pieleszach. Poniżej kilka zdjęć na zachętę…

 

Zdecydowanie tak!

Zawsze w to wierzyłem, a dziś przekonałem się o tym naocznie Stuknęła mi czterdziestka i wśród masy prezentów, które dostałem, ten jest mi chyba najbliższy. Moja kochana żona sprawiła mi wielką niespodziankę i zamówiła jakiś czas temu u Pani Doroty Urbaniak-Pełka zmaterializowanie mojego osobistego Anioła Stróża! Jest niesamowity! Jak dobrze wyposażony! Przy biodrze na pewno jakiś ultra jasny szeroki kąt, a w rękach, ani chybi jak 135 f2.0 – moje ulubione szkiełko. Nic nie ujdzie jego uwadze i wszystko dostrzeże. I skubaniec dobrze sobie radzi, bo czuję się bezpieczny i zaopiekowany, a moje życie jest spełnione i szczęśliwe. Czego więcej trzeba?

Życzę wszystkim dobrego Anioła Stróża a fotografom właśnie takiego Fotoziutka ze skrzydłami i super sprzętem

Ps. Wszystkim dziękuję za życzenia – jest mi dziś szczególnie miło