Paweł Kaniuk – fotozapiski

Tak to już jest, że jak się fotograf pokaże z najlepszej strony, to potem już zostaje w kręgu rodziny i znajomych. Tak było i w tym przypadku – wcześniej spotkaliśmy się na weselu u Inez i Niedźwiedzia, a teraz poproszono mnie o zdjęcia z chrztu.

Mały Ignaś urzekł mnie swoją elegancją i stoickim spokojem z jakim znosił polewanie wodą i długie późniejsze pozowanie. Takiego modela ze świecą szukać. Ale najpierw trzeba było się posilić.

Potem mała rozgrzewka i ubieranie, w które zaangażowali się prawie wszyscy domownicy.

Młodemu tak się spodobało w kaplicy, że nie chciał wyjść bez połowy dekoracji sprzed ołtarza

A potem jeszcze mały posiłek i do pozowania z całą rodziną i przyjaciółmi

Ten dzień i ten ślub z założenia miał być szalony i inny niż wszystkie. I tak było.

Najpierw przygotowania u Niedźwiedzia, którym bacznie przyglądały się dwa koty i pies – ulubieńcy Pana Młodego!

Potem Inez, u siebie odprawiała czary, żeby wyglądać nieziemsko.

Każdy miał swoje tajemnice, do których nie wszyscy byli dopuszczeni…

Oto jedna z nich…

Piękny ślub i promieniejąca Panna Młoda obok Niedźwiedzia.

A po ceremonii mina Pana Młodego i gest Agnieszki  – bezcenne! Szczególnie, że przywitał ich ryk motocyklowych silników. Przyjaciele przyjechali specjalnie na tę okazję, żeby odprowadzić Młodych na salę weselną, oddaloną od kościoła o ładnych parę kilometrów.

Jazda przez zatłoczoną Warszawę z taką obstawą, to niezwykłe przeżycie dla kogoś, kto uczestniczy w tym pierwszy raz. Nieważne czy zielone czy czerwone  światło – zawsze kilka motocykli wcześniej blokowało skrzyżowanie, tak by Młodzi mogli przejechać bez przeszkód. Oczywiście nikt nie mógł ich wyprzedzić, bo zaraz któryś z motocyklistów blokował delikwenta i zmuszał go do ustawienia się w szeregu za samochodem Młodych.

Niesamowita jazda – mam nadzieję, że będę mógł jeszcze kiedyś w czymś podobnym uczestniczyć

Kolejny szalony moment, to całkowite zablokowanie tunelu na Alejach Jerozolimskich, gdzie zmotoryzowani przyjaciele zostali obdarowani przez Młodych pokaźną ilością weselnej wody ognistej

Potem już bez żadnych przeszkód i w szampańskich humorach jechaliśmy na przyjęcie do Pałacyku w Otrębusach.

A tam zabawa na 100 fajerek i od czasu do czasu, jak to w małżeństwie: On chciał – to Ona nie chciała…

Potem On był w centrum zainteresowania…

Chwilę później Ona przejmowała inicjatywę…

Ale koniec końców i tak wiadomo było, kto jest kierownikiem imprezy

Dziękuję Agnieszce i Jarkowi za dzień pełen wrażeń i kapitalnych ujęć. Na dziś tylko malutki zwiastun, a niedługo przyjdzie czas na pełny materiał z tego wydarzenia, bo warto pokazać tak radosnych ludzi, którzy potrafią się wspaniale bawić i cieszyć chwilą. Tych kilka zdjęć nie oddaje nawet małej części tego co się działo, więc proszę cierpliwie poczekać na resztę, bo wkrótce się pojawi.

Za pomoc w realizacji reportażu dziękuję Maćkowi Rukaszowi.

Koniec wakacji, koniec laby – czas na nadrabianie zaległości! A o tym co się działo w wakacje jeszcze kiedyś napiszę

Marta z Kamilem zaprosili mnie do siebie, żebym uwiecznił ich ostatnie chwile  oddzielnie tzn przygotowania i najważniejsze momenty podczas ceremonii. I zrobiłem to z przyjemnością. Jedną z niesamowitych zalet fotografii ślubnej jest to, że poznaje się nowych ludzi, nowe miejsca. Ciągle można być zaskakiwanym i trzeba podejmować nowe wyzwania – to jest to, co lubię najbardziej.

Ale dosyć gadania – przejdźmy do przedstawienia moich głównych bohaterów. Najpierw byłem u Kamila, który pod czujnym okiem rodziców i brata przygotowywał się do spotkania z Martą.

Potem przeniosłem się do domu Marty, gdzie przywitały mnie same uśmiechnięte twarze i świetna muzyka Chrisa Bottiego w tle! Okazało się, że byliśmy na tym samym koncercie Chrisa Bottiego w Warszawie i wszyscy jesteśmy jego fanami!

Brat z niedowierzaniem patrzył na piękną siostrę i chyba zdał sobie sprawę, że za chwilę, obcy facet, zabierze ją z domu

Córeczka tatusia – tata z łezką w oku przeżywał te chwile…

Ale uśmiech od ucha do ucha, kiedy Kamil w końcu zobaczył wybrankę swgo serca, rozbroił wszystkich

Potem niesamowity kościół – bardzo mi się podobał.

I niespodzianka – ulubiona muzyka towarzyszyła Młodej Parze przez niemal cały czas!

I ostatni rzut oka na niesamowity kościół.

Mam nadzieję, że zdjęcia zrekompensowaly Młodym, troszkę dłuższe niż zwykle, oczekiwanie na efekt mojej pracy. Pełna galeria oczywiście dostępna u Marty i Kamila.

Specjalnie dla mamy Pani Agaty i Rodziców Zbyszka, u których jestem już fotografem rodzinnym, wstawiam szybko zajawkę z reportażu z ostatniej soboty. Wiem, że cierpliwość jest cnotą, ale znam też zżerającą ciekawość – jak wyszły zdjęcia?…

A wyszły mniej więcej tak jak poniżej.

Po więcej zdjęć proszę zgłosić się do głównych bohaterów: Agaty i Zbyszka – oni mają linka do całego reportażu w ich prywatnej galerii…

Komentarze mile  widziane

Prace na ukończeniu Pewnie późnym wieczorem będzie już wystawiona cała galeria prywatna Magdy i Karola. Do tego czasu niech wystarczą tylko zajawki, które wpadły mi w oko…

Kto chciałby zobaczyć więcej, musi pytać o zgodę Magdę i Karola

W ostatnią sobotę gościłem u Magdy i Karola – przesympatycznych, młodych ludzi zapoznanych w grudniu, na ślubie koleżanki. I zdjęcia, i moja praca podczas tamtego reportażu, tak przypadły im do gustu, że po wymianie maili, i telefonów, postanowili wynająć mnie na swój ślub.

Poprzeczka była dosyć wysoko, gdyż Karol sam dużo fotografuje. Jak się okazało, również tata Magdy zajmował się na poważnie fotografią. Dlatego ciekaw jestem bardzo ich opinii. Chociaż za wszystkie komentarze będę wdzięczny i serdecznie za nie już teraz dziękuję

W tej chwili jestem w trakcie selekcji i wstępnej obróbki materiału. Zdradzę Wam w tajemnicy, że podczas takiego całodniowego reportażu, potrafię zrobić 1,5-2 tys. zdjęć… Tak, tak – tego dnia nie mogę sobie pozwolić na to, że czegoś nie uchwycę lub coś pominę. W ważniejszych momentach trzeba też robić po kilka ujęć po sobie, bo jak Młoda w tym czasie mrugnie, a Młodemu coś wpadnie do oka i się skrzywi, to jest duże prawdopodobieństwo, że na 2 lub trzecim ujęciu wszystko zagra, tak jak należy…

Poniżej kilka zdjęć z przygotowań, które mocniej wpadły mi w oko.

Tak sympatycznego i ciągle uśmiechniętego Tatusia już dawno nie widziałem

cdn…